Ons leven lang kunnen we een doel nastreven of een ideaal. Steeds willen we ons nuttig voelen en checken we of we het allemaal goed genoeg doen. Waar staan we nu en waar willen we naar toe?  Je voelt een diepe drang om andere mensen te helpen of om een gezin te stichten, ooit een Porsche te kopen, een boerderij buiten te bezitten, je master binnen de kortst mogelijke tijd te halen.

We hebben altijd iets nodig dat ons het idee geeft dat onze aanwezigheid op aarde nut heeft. Zo voeden we bijvoorbeeld onze kinderen op om op eigen benen te kunnen staan. Of zijn we als vrijwilliger druk in de weer om mensen te helpen. Of zijn we geld aan het verdienen om later een pensioen te kunnen hebben. Of streven we een nobel doel na als het inzamelen van geld voor hulpbehoevenden in eigen land of het buitenland.

Steeds check je hoe ver je in de vervulling van die droom of dat ideaal gekomen bent, vanuit het idee dat wanneer je er in geslaagd bent je doel te bereiken je dan tevreden zal zijn. Vaak blijkt het doel echter niet te verwezenlijken. Soms realiseer je je droom en geeft dit niet genoeg voldoening. Het is moeilijk om tevreden te zijn als je de lat te hoog legt, als je niet tegen jezelf kan zeggen:”Oke, het is goed, het is goed genoeg”.

Waarom zou je niet tevreden zijn met wat je hebt (bereikt)? Waarom ben je niet tevreden met wat er is? Omdat je dan niets meer hoeft te presteren. Omdat er dan niets meer overblijft om voor te leven. Omdat je jezelf dan nutteloos vindt en niet meer waard om te leven! Daarom kan je niet zeggen dat alles goed genoeg is. Het is de grootste bedreiging van je leven. Het ontneemt je je horizon, je doel. Want dan is er niets meer.

Wanneer er geen prestaties meer zijn om te leveren val je terug op jezelf. Je kunt nog proberen te vluchten in een andere afleiding, maar uiteindelijk kan je de confrontatie met jezelf niet meer ontlopen. Je moet jezelf dan de vraag stellen :”Wat ben ik, nu ik nergens meer voor leef?”

Dan blijft er maar een conclusie over: ‘Ik ben niets, maar ik suggereer mezelf voortdurend dat er meer is dan dat.” Wanneer je stopt met dit jezelf voor te houden dan komt het besef dat alles goed is. Het maakt namelijk niets meer uit. Je kan grootse idealen verwezenlijken op elk denkbaar gebied. Je kan de wereld helpen. Dat is goed. Je kan ook denken zonder mijn hulp draait de wereld wel door. Dat is ook goed. Alles is goed vanuit het respect voor je eigen leven, omdat je daarmee automatisch ook respect kan opbrengen voor anderen.

Wat dan overblijft, ben jij in rust en vrede.

Want meer is er niet, al het andere zijn de gevolgen van onze gedachten die een wereld creëren die er voor bedoeld is om ons zelf te ontlopen.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*