Doe niets, straal als een lantaarnpaal

Foto 123rf

Doe niets: onderzoek de liefde die in je hart ligt. Probeer de onweerswolken er om heen, het prikkeldraad van de boosheid, het beton van het egoïsme of de verwarring van de haat op te ruimen. Ook dan zal jouw hart stralen en zal ook jij schijnen als een lantaarnpaal zonder dat je er iets voor doet.

Iedere wereldverbeteraar zit vol met ideeën om de wereld beter te maken, te genezen. Ieder doet dit op zijn of haar eigen manier. De een vertelt aan iedereen die het horen wil dat de wereld kan genezen, doordat mensen meer bewust worden. De ander probeert een voorbeeld te zijn voor ieder die het zien wil, en toont dat alleen liefde voor elkaar ons gelukkiger kan maken.

Ook ik behoor tot deze categorie ijverige zielen die zich inzetten voor een betere wereld.

Mijn hele leven lang probeer ik het. Dit deed ik aanvankelijk omdat ik het niet kon verkroppen dat onze prachtige wereld, met zijn natuur, aan het verpieteren is. Als klein jongetje kon ik verschrikkelijk kwaad worden over de milieuverontreiniging en de zure regens die toen hele bossen aantastten. Of met het onrecht in de wereld waarin de machtigen de zwakkeren misbruiken. Met het verstrijken van de jaren is er iets veranderd. Steeds meer accepteer ik wat er gebeurt, omdat ik denk dat alles goed is en altijd goed zal blijven!

Ik maak me niet meer druk over milieuverontreiniging. De wereld wordt pas schoner wanneer we dit allemaal willen. Blijkbaar zijn we nog niet zo ver. Ik maak me echter nog wel kwaad over de ongelijkheid in de wereld. Ook al weet ik dat deze ongelijkheid als sneeuw voor de zon zal verdwijnen wanneer we allemaal bewuster worden van onszelf, onze liefde voor onszelf en daardoor ook meer liefde kunnen opbrengen voor alle schepsels in de natuur.

Blijkbaar is het allemaal een kwestie van tijd. Helaas wordt tijd voor ons gevoel steeds schaarser, dus willen we een proces wat duizenden jaren nodig heeft zoals de groei in bewustzijn van mensen, gaan comprimeren tot een aantal jaar van ons leven waarin de wereld verbeterd moet zijn!! Omdat wij dat zo willen.

Het is een interessante vraag waarom wij dit proces van beter maken van onze wereld in korte tijd willen realiseren. Ik denk dat dit komt door onze prestatiedrang. Ons is met de paplepel meegegeven dat wij nuttig moeten zijn. Nut betekent een bijdrage leveren aan de maatschappij. Zo’n nuttige actie is voor ons een prestatie en iedere prestatie wordt door ieder gewaardeerd als iets zeer waardevols. Met andere woorden onze wereld verbeteren is in onze ogen een prestatie, waardoor wij onszelf meer zullen waarderen en wanneer dit tijdens ons leven gerealiseerd wordt, dan voelen we ons goed en vooral nuttig.

Zo lijkt het verbeteren van de wereld verworden tot een ordinaire prestatie. Terwijl juist deze eindeloze prestatiedrang de aantasting van de aarde zowel fysisch als psychisch veroorzaakt. Prestaties eisen dat alles meer en beter wordt. Een prestatie is onderdeel van het onophoudelijke streven naar perfectie. De wereld die wij willen verbeteren, moet blijkbaar ook perfect worden en onze acties zijn daarom een bijdrage aan het in stand houden van de waanzin die prestatiezucht heet.

Tenzij wij zoals een wijze man mij ooit opriep: “Doe niets en straal als een lantaarnpaal.” Ja, niets doen. Dan doorbreken wij de prestatiezucht en weten dat de wereld zal veranderen, maar dat dit een kwestie van duizenden jaren is. Niets doen vraagt een onvoorwaardelijk geloof in het goede. Het is al goed zoals het is. Het goede is in ieder van ons aanwezig.

Kunnen wij daar als wereldverbeteraars mee leven?

Niets doen is het zaligste wat een mens kan overkomen. Het is een toestand van gelukzaligheid in een stad die vervuild is, in een wereld waarin armoede heerst. Niet omdat deze nietsdoener zich er niets van aan trekt, maar omdat hij in volle wijsheid zich realiseert dat veranderingen zich heel langzaam en traag voltrekken, soms bijna niet voor ons waarneembaar, omdat wij te veel haast hebben.

Een prachtig bijprodukt van Niets Doen is dat degene die zich openstelt voor de liefde die in zijn hart (in ieders hart) ligt opgeslagen en klaar voor het grijpen ligt, deze zal uitstralen naar anderen en hen in het licht zal zetten. De lantaarnpaal die alleen maar staat, stelt zijn hart open en de liefde verwarmt zijn omgeving. Helaas zullen mensen die verstrikt zitten in hun negatieve emoties om welke reden dan ook, weinig of geen oog hebben voor dit onvoorwaardelijke liefdesgeschenk. Maar ook voor hen geldt dat op zekere dag zij met andere ogen zullen gaan kijken en zien dat om elkaar liefde te geven daarvoor niets hoeft te worden gedaan! Ook dat zal een verhoogd bewustzijn bieden.

Moraal van het verhaal is: onderzoek de liefde die in je hart ligt. Probeer de onweerswolken er om heen, het prikkeldraad van de boosheid, het beton van het egoïsme of de verwarring van de haat op te ruimen. Ook dan zal jouw hart stralen en zal ook jij schijnen als een lantaarnpaal zonder dat je er enige moeite voor doet. Je zal de barrieres hebben opgeruimd waardoor je zelf ook gewaar wordt van jouw eigen vrede en harmonie en liefde die in jouw hart aanwezig is.

Sitonacloud, 18 mei

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*